Met pijn in het hart doen we onze travertijnen eettafel weg. We kochten hem drie jaar geleden bij een professionele vintagehandelaar en hebben er sindsdien ontelbaar veel etentjes aan gehad — hij is alleen net iets te groot voor onze living.

Het is een echte eyecatcher uit het late twintigste eeuw: een fors achthoekig blad met afgeschuinde randen, rustend op een stevige, architecturale zuilvoet. Dat geeft de tafel iets sculpturaals, bijna monumentaal. De kleur is een zachte, neutrale…